Voor Jaap, Henk en Berrie

wat ze doen
ik weet het niet
maar soms hoor je
lopend door de stad
een lachsalvo
uit een vreemde hoek
uit doorgaans stille plekjes
aan het water
en dan weet je
ze zijn er weer
de verleiding te luisteren
onderdrukkend
ga je door
maar even nèt die lach
dat lint van mensen
en de zwarte pluus
boven de massa
geeft een ander geluid
aan de dag

maar wat ze doen
ik weet het niet
soms zie je ze
lopend door de stad
en zien ze vervolgens jou
de wetenschap van erkenning
-tot kunst verheven
nauwkeurig opgedaan in Velperbroek
en opgeslagen onder zwarte alpinopetter-
die je
normaal met stramme kaken en stralende ogen
wordt aangesmeerd als
bocht
je smelt
want het stramme blijft uit
en je ziet niets dan vriendelijkheid
een opgestoken hand
beantwoordde vreugde
spiegelen doen ze jaaaaa
en pech heb je jaaaa
als ze je onraad bespeuren
van achter de brillen
is dat het?
wat ze doen?
ik weet het niet

hij zei
dit is mijn dochter
ik zei
dag pap
en kuste hem
op zijn wang
de groep reageerde
mooie dochter
er werd gelachen
want ziet u de gelijkenis?
(de kin de kin)

even zwijgen
want dat is wat ze doen
ze zijn
blij dat je er bent

en ze onderschatten
hoe blij we zijn met hun

Petra M. Heerenwaaijer